”Eg har ein draum“
-Av Martin Luther King-
| „ Kjære venner, eg seier dykk i dag at
trass i dei byrdene og vonbrota vi stadig opplever, ber eg på ein draum. Eg har
ein draum om at denne nasjonen ein dag skal reise seg og leve ut det sanne
innhaldet i denne trusfråsegna: `Vi held dette for ei sjølvinnlysande sanning:
Alle menneske er skapt like.
Eg har ein draum om at born av gamle
dagars slavar ein dag skal sitje broderleg til bords med born av gamle dagars
slaveeigarar ved dei raude åsane i Georgia. |
Hør talen på
Youtube
(Oversettelse finn du her frå ca.
7 min. ut i talen.) |
Eg har ein draum at sjølve staten
Mississippi ein dag skal bli skapt om til ein oase av fridom og rettferd.
Eg har ein draum om at dei fire små
borna mine ein dag skal leve i eit land der dei ikkje blir vurderte ut frå
hudfargen sin, men ut frå dei personlege eigenskapane sine….
Den dagen skal kome da alle Guds barn
skal kunne gi eit nytt innhald til songen My country ’tis of thee let
freedom ring.
Og dersom Amerika skal bli ein nasjon i
framgang, må dette gå i oppfylling. La derfor fridommen klinge frå dei
majestetiske åsane i New Hampshire til dei mektige fjella i New York. Men la oss
ikkje nøye oss med det. La fridommen klinge frå kvar bakketopp og tuvei heile
Mississippi…
Når vi let
fridommen ringje frå kvar grend og frå kvar bygd, frå kvar stat og frå kvar by,
nærmar vi oss den dagen da alle Guds barn, svarte som kvite, jødar som vantru,
protestantar som katolikkar, skal kunne ta kvarandre i hendene og saman syngje
den gamle negro spiritualen Free at last!
Free at last! Thank God
Konfirmasjonstale
Kjære mamma og pappa – og storesøster også!
Jeg bestemte meg for å holde tale i konfirmasjonen min, men
det satt langt inne. Det var nesten slik at jeg kunne tenke meg å si :”Denne
talen blir ikke lang, derfor slutter den med en gang!” Men nå er jeg jo i gang,
å da får jeg forsøke å si noe.
Først av alt vil jeg takke dere, mamma og pappa, for at
dere holder selskap for meg. Så må jeg takke alle gjestene som har sagt ja til å
komme, og alle gavene. Tusen takk!
Jeg føler at en konfirmasjonstale skal være en slags
takketale, og når jeg først har begynt å takke, kan jeg fortsette med det. Jeg
vet jeg har mye å takke for, men det er ikke det jeg gjør oftest i hverdagslaget
– takke altså. Derfor kan jeg altså bruke anledning nå. Jeg vil takke dere,
mamma og pappa, for at dere har stilt opp for meg i alt mulig.
Dere har kjørt meg til handballen. Dere har sittet og heiet
selv når vi har tapt med 10 mål. Dere har vært interesserte i det meste jeg har
drevet på med. I skolearbeidet har dere kanskje vist mer interesse enn jeg har
likt bestandig, men det har vel vært godt ment det også.
Storesøster – du sitter vel ikke her å venter på takk, du
også? Vel, jeg hadde ikke tenkt å glemme deg helt. Kanskje skal jeg takke deg
mest for at du er storesøster, rett og slett. Først gjør du ting som eldstemann,
så jeg kan se hvordan det går, og så følger jeg etter på min måte. Ganske
”ålreit” med storesøstre egentlig!
Det var talen. Den sluttet ikke med en gang. Men nå – nå er
jeg ferdig. Takk skal dere ha alle sammen!
Kristian
|
